Kryzys finansowy 2007 – wyjaśnienie, przyczyny i harmonogram

17 lutego 2021

Oto, jak przegapili wczesne wskazówki dotyczące kryzysu finansowego

  • Dzielić
  • KołekE-mailKryzys finansowy z 2007 r. To załamanie zaufania, które nastąpiło między bankami rok przed kryzysem finansowym w 2008 r. Przyczyną był kryzys kredytów hipotecznych subprime, który sam w sobie był spowodowany nieuregulowanym stosowaniem instrumentów pochodnych. Ta oś czasu obejmuje wczesne znaki ostrzegawcze, przyczyny i oznaki awarii. Wspomina również kroki podjęte przez Departament Skarbu USA i Rezerwę Federalną, aby zapobiec załamaniu gospodarczemu. Pomimo tych wysiłków kryzys finansowy nadal prowadził do Wielkiej Recesji.

    Kluczowe wnioski:
  • Kryzys kredytów hipotecznych subprime rozpoczął się w 2007 roku, kiedy pękła bańka aktywów w branży mieszkaniowej.
  • Wraz ze wzrostem wartości domów w poprzednich latach i niskim oprocentowaniem kredytów hipotecznych, domy kupowano nie jako miejsca do zamieszkania, ale jako inwestycje.Podmioty rządowe, takie jak Fannie Mae i Freddie Mac, gwarantowały kredyty hipoteczne, nawet jeśli były to kredyty subprime lub pożyczone osobom, które normalnie nie kwalifikowałyby się do pożyczki. Wcześniejsze  Odkąd branża finansowa mocno inwestowała w instrumenty pochodne zabezpieczone hipoteką, spowolnienie w branży mieszkaniowej stało się katastrofą dla branży finansowej.Kryzys finansowy z 2007 r. Zapoczątkował wielką recesję w 2008 r.Luty 2007: Szczyt sprzedaży domów

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Justin Sullivan / Getty Images

    W lutym 2007 r. Sprzedaż istniejących domów osiągnęła szczyt w tempie 5,79 mln rocznie. Ceny zaczęły spadać już w lipcu 2006 r., Kiedy osiągnęły poziom 230 400 USD. Niektórzy twierdzili, że to dlatego, że Rezerwa Federalna właśnie podniosła stopę funduszy federalnych do 5,25%. W styczniu 2007 r. Ceny nowych domów osiągnęły najwyższy poziom 254 400 USD. Wcześniejsze  

    Choć z każdym miesiącem na rynku mieszkaniowym pojawiało się coraz więcej złych wiadomości, ekonomiści nie mogli się zgodzić co do tego, jak bardzo był on niebezpieczny. Definicje recesji, bessy i korekty na giełdzie są dobrze ujednolicone. To samo nie dotyczy załamania na rynku mieszkaniowym.

    Badania wykazały, że spadki cen o 10-15% wystarczyły, aby wyeliminować kapitał większości właścicieli domów. Bez kapitału niewywiązujący się właściciele domów mieli niewielką motywację do spłacania domu, którego nie mogli już sprzedawać.

    Jednak ekonomiści nie sądzili, że ceny spadną tak daleko. Wierzyli również, że właściciele domów wycofają swoje domy z rynku, zanim sprzedadzą je z taką stratą. Zakładali, że właściciele domów będą refinansować. Oprocentowanie kredytów hipotecznych było o połowę niższe niż w recesji w 1980 roku. Ekonomiści uważali, że to wystarczy, aby pozwolić posiadaczom kredytów hipotecznych na refinansowanie, zmniejszając liczbę przypadków przejęcia. Nie uważali, że banki nie refinansują hipoteki, która była do góry nogami. Banki nie zaakceptowałyby domu jako zabezpieczenia, gdyby miał on niższą wartość niż pożyczka.

    26 lutego 2007: Greenspan ostrzega przed recesją, ale Fed to ignoruje

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Mark Wilson / Getty Images

    26 lutego były prezes Rezerwy Federalnej Alan Greenspan ostrzegł, że recesja jest możliwa w późniejszym okresie 2007 roku. Recesja to dwa kolejne kwartały ujemnego wzrostu produktu krajowego brutto. Wspomniał również, że poważnym problemem jest deficyt budżetowy USA. Jego komentarze wywołały masową wyprzedaż na giełdzie 27 lutego.

    28 lutego prezes Fed Ben Bernanke zeznawał w Komisji Budżetowej Izby Reprezentantów. Zapewnił rynki, że Stany Zjednoczone będą nadal czerpać korzyści z kolejnego roku swojej złotej gospodarki.

    2 marca 2007 r. Prezes Federal Reserve Bank of St. Louis William Poole powiedział, że Fed przewiduje wzrost gospodarczy w tym roku o 3%. Poole dodał, że nie widzi powodu, dla którego giełda miałaby spadać znacznie powyżej obecnych poziomów. Powiedział, że ceny akcji nie były zawyżone, tak jak przed spadkiem w 2000 roku.

    6 marca 2007: Odbicie na giełdzie po najgorszym tygodniu od lat

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Spencer Platt / Getty Images

    6 marca 2007 r. Rynki akcji odbiły. Indeks Dow Jones Industrial Average wzrósł o 157 punktów lub 1,3% po spadku o ponad 600 punktów w stosunku do rekordowego poziomu 12786 z 20 lutego.

    Czy to oznaczało, że wszystko było w porządku z gospodarką USA? Niekoniecznie. Po pierwsze, giełda odzwierciedla przekonania inwestorów co do przyszłej wartości zysków przedsiębiorstw. Jeśli inwestorzy sądzą, że zyski wzrosną, zapłacą więcej za akcję. Akcja to część tej korporacji. Zyski przedsiębiorstw zależą od całej gospodarki USA. Giełda jest więc wskaźnikiem przekonań inwestorów o stanie gospodarki. Niektórzy eksperci twierdzą, że giełda jest wiodącym wskaźnikiem sześciu miesięcy.

    Rynek akcji zależy również od przekonań inwestorów na temat innych alternatyw inwestycyjnych, w tym zagranicznych giełd papierów wartościowych. W tym przypadku nagły spadek indeksu Szanghaju o 8,4% spowodował globalną panikę, ponieważ inwestorzy starali się pokryć straty. Dużą przyczyną nagłych wahań na rynku są nieznane skutki instrumentów pochodnych. Umożliwiają one spekulantom pożyczanie pieniędzy na zakup i sprzedaż dużych ilości akcji. Dzięki tym spekulantom rynki mogą nagle spaść.

    Z tych powodów mogą wystąpić nagłe wahania na amerykańskiej giełdzie, co nie ma odzwierciedlenia w gospodarce USA. W rzeczywistości ożywienie na rynku nastąpiło pomimo kilku raportów, które wskazywały, że gospodarka amerykańska radzi sobie gorzej niż oczekiwano. Wcześniejsze  

    Marzec 2007 – Fundusze hedgingowe Straty mieszkaniowe rozprzestrzeniają niedolę subprime

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Justin Sullivan / Getty Images

    W marcu 2007 r. Kryzys mieszkaniowy rozprzestrzenił się na branżę usług finansowych. Business Week poinformował, że fundusze hedgingowe zainwestowały nieznaną kwotę w papiery wartościowe zabezpieczone hipotecznie. W przeciwieństwie do funduszy inwestycyjnych Komisja Papierów Wartościowych i Giełd nie regulowała funduszy hedgingowych. Nikt nie wiedział, ile z inwestycji w fundusze hedgingowe było skażonych toksycznym długiem.

    Ponieważ fundusze hedgingowe wykorzystują zaawansowane instrumenty pochodne, wpływ spowolnienia został spotęgowany. Instrumenty pochodne pozwoliły funduszom hedgingowym pożyczać pieniądze na inwestycje. Zrobili to, aby uzyskać wyższe zwroty na dobrym rynku. Kiedy rynek zwrócił się na południe, instrumenty pochodne potęgowały straty. W odpowiedzi, we wtorek Dow spadł o 2%, co jest drugim co do wielkości spadkiem od dwóch lat. Spadek cen akcji pogłębił nieszczęście kredytodawców subprime. Wcześniejsze  

    11 kwietnia 2007 – Fed ignoruje sygnały ostrzegawcze, giełda nie zgadza się

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Wygraj McNamee / Getty Images

    11 kwietnia 2007 r. Rezerwa Federalna opublikowała protokół z marcowego posiedzenia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku. Giełda straciła 90 punktów z dezaprobatą. Zaniepokojeni inwestorzy mieli nadzieję na spadek stopy funduszy federalnych na tym spotkaniu.

    Zamiast tego Fed bardziej martwił się inflacją. Wykluczył powrót do ekspansywnej polityki pieniężnej w najbliższym czasie. Niższe stopy procentowe były potrzebne, aby zachęcić właścicieli do kupowania domów. Kryzys na rynku nieruchomości spowolnił amerykańską gospodarkę.

    17 kwietnia 2007: Pomoc dla właścicieli domów nie wystarczy

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Justin Sullivan / Getty Images

    W dniu 17 kwietnia 2007 r. Rezerwa Federalna zasugerowała, że ​​federalne agencje regulacji finansowych powinny zachęcać pożyczkodawców do wypracowania umów pożyczkowych, a nie do przejęcia. Alternatywy dla egzekucji obejmowały zamianę pożyczki na hipotekę o stałym oprocentowaniu i doradztwo kredytowe za pośrednictwem Centrum Alternatyw Wykluczenia. Banki, które współpracowały z pożyczkobiorcami z obszarów o niskich dochodach, mogły otrzymać świadczenia z tytułu Community Reinvestment Act.

    Ponadto Fannie Mae i Freddie Mac zobowiązały się pomóc posiadaczom kredytów hipotecznych typu subprime w utrzymaniu domów. Uruchomili nowe programy, aby pomóc właścicielom domów uniknąć domyślnych. Fannie Mae opracowała nowy projekt o nazwie „HomeStay. Freddie zmodyfikował swój program „Home Possible. Dał on pożyczkobiorcom sposoby na wyjście z kredytów o regulowanym oprocentowaniu, zanim stopy procentowe zostaną zresetowane na wyższy poziom, sprawiając, że miesięczne płatności stały się nieopłacalne. Ale te programy nie pomagały właścicielom domów, którzy byli już pod wodą, a do tego czasu była to większość z nich.

    26 kwietnia 2007: Prognoza recesji w zamówieniach na dobra trwałe

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Scott Olson / Getty Images

    Prasa biznesowa i giełda świętowały 3,4% wzrost zamówień na dobra trwałe. Wynik ten był lepszy niż wzrost o 2,4% w lutym i znacznie lepszy niż spadek o 8,8% w styczniu. Wall Street świętowało, ponieważ wyglądało na to, że firmy wydają więcej na zamówienia na maszyny, sprzęt komputerowy i tym podobne. Oznaczało to, że coraz bardziej ufali gospodarce.

    Ale porównanie zamówień w ujęciu rok do roku pokazało inną historię. W porównaniu z 2006 r. Marcowe zamówienia na dobra trwałe spadły o 2%. Spadek ten był gorszy niż lutowy spadek rok do roku o 0,4% i styczniowy wzrost o 2%. W rzeczywistości ten słabnący trend w zamówieniach na dobra trwałe utrzymywał się od kwietnia ubiegłego roku.

    Dlaczego zamówienia na dobra trwałe są tak ważne? Reprezentują zamówienia na towary o dużych wartościach. Firmy wstrzymają się z zakupami, jeśli nie będą mieć pewności co do gospodarki. Co gorsza, mniej zamówień oznacza spadek produkcji. Prowadzi to do spadku wzrostu PKB. Ekonomiści powinni byli zwrócić więcej uwagi na ten aspekt tego krytycznego wskaźnika wyprzedzającego.

    19 czerwca 2007: Skorygowana w dół prognoza sprzedaży domów

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Justin Sullivan / Getty Images

    Krajowe Stowarzyszenie Pośredników w Obrocie Nieruchomościami prognozuje, że sprzedaż domów spadnie do 6,18 mln w 2007 r. I 6,41 mln w 2008 r. To mniej niż 6,48 mln sprzedanych w 2006 r. Było to niższe niż prognoza NAR z maja dotycząca 6,3 mln sprzedaży w 2007 r. I 6,5 mln sprzedaży. w 2008.

    NAR przewidywał również, że krajowa mediana cen istniejących domów spadnie o 1,3% do 219 100 USD w 2007 r. Sądziła, że ​​ceny wzrosną o 1,7% w 2008 r. To było lepsze niż prognoza z maja dotycząca najniższego poziomu 213 400 USD w pierwszym kwartale 2008 r. Wciąż spadał z wysokiego poziomu 226 800 USD w drugim kwartale 2006 roku.

    Sierpień 2007: Fed obniża stopę procentową do 4,75%

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Wygraj McNamee / Getty Images

    W dramatycznej akcji Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) głosował za obniżeniem stopy referencyjnej o pół punktu z 5,25%. Ta obniżka była odważnym posunięciem, ponieważ Fed woli dostosowywać stopę o ćwierć punktu na raz. Oznaczało to zwrot w polityce Fed. Fed jeszcze dwukrotnie obniżył stopę procentową, aż do poziomu 4,25% w grudniu 2007 roku.

    Banki przestały udzielać sobie pożyczek, ponieważ bały się, że zostaną przyłapane na złych kredytach hipotecznych subprime. Rezerwa Federalna uważała, że ​​niższe stopy procentowe wystarczą, aby przywrócić płynność i zaufanie.

    Wrzesień 2007: Stawka Libor nieoczekiwanie się różni

    Chip Somodevilla / Getty Images

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Chip Somodevilla / Getty Images

    Już w sierpniu 2007 roku Fed podjął nadzwyczajne środki w celu wsparcia banków. Zaczynali ograniczać wzajemne pożyczki, ponieważ bali się utknąć z hipotekami subprime jako zabezpieczeniem. W rezultacie rosło oprocentowanie kredytów krótkoterminowych.

    Stawka londyńskiej stopy procentowej LIBOR (ang. London Interbank Offering Rate) jest zwykle o kilka dziesiątych punktu powyżej stopy funduszu zasilanego. We wrześniu 2007 r. Był prawie o jeden punkt wyższy. Dywergencja historycznej stawki LIBOR od stopy funduszy zasilanych sygnalizowała zbliżający się kryzys gospodarczy.

    22 października 2007: Kroszner ostrzega, że ​​kryzys się nie skończył

    data-caption = data-expand = 300 data-tracking-container = true />

    Spencer Platt / Getty Images

    Gubernator Rezerwy Federalnej Randall Kroszner powiedział, że w przypadku rynków kredytowych „ożywienie może być procesem względnie stopniowym, a rynki te mogą nie wyglądać tak samo, gdy się pojawią . Wcześniejsze  

    Kroszner zauważył, że zabezpieczone zobowiązania dłużne i inne instrumenty pochodne były na tyle złożone, że inwestorom trudno było określić, jaka powinna być rzeczywista wartość. W rezultacie inwestorzy płacili o wszystko, o co prosił sprzedawca, biorąc pod uwagę jego dobrą reputację. Kiedy wybuchł kryzys na rynku kredytów hipotecznych subprime, inwestorzy zaczęli wątpić w sprzedawców. Zaufanie spadło, a panika rozprzestrzeniła się na banki.

    Kroszner przewidywał, że rynki zabezpieczonych obligacji dłużnych (CDO) nigdy nie wrócą do zdrowia. Widział, że inwestorzy nie mogą ustalić ceny tych skomplikowanych produktów finansowych. Wszyscy zdawali sobie sprawę, że te skomplikowane instrumenty pochodne, których nawet eksperci nie potrafili zrozumieć, mogą poważnie zaszkodzić finansom kraju.

    W październiku sprzedaż istniejących domów spadła o 1,2% do 4,97 mln. Tempo sprzedaży było najniższe od czasu rozpoczęcia śledzenia przez National Association of Realtors w 1999 r. Ceny domów spadły o 5,1% w porównaniu z rokiem poprzednim do 207 800 USD. Zasoby mieszkaniowe wzrosły o 1,9% do 4,45 mln, co stanowi 10,8-miesięczną podaż.